Białoruska Armia Narodowa rozpętała tam powstanie słuckie, lecz mimo początkowych sukcesów, w swej samotnej walce poniosła porażkę i powróciła na terytorium Polski 4 grudnia 1920 roku.
Tam oddziały białoruskie zostały w internowane, początkowo w obozie przejściowym w Łunińcu, a następnie w obozach dla internowanych w Płocku, Różanie, Szczypiornie i Radomiu.
Ordre de Bataille Skład Białoruskiej Armii Narodowej (stan na dzień 11 września 1920):
Dowódca – gen. Stanisław Bułak-Bałachowicz; szef sztabu – kpt. Bazyli Ciemnicki; 1 pułk piechoty (Partyzancki): dca – ppłk Darski; 2 pułk piechoty (Pskowski): dca – ppłk Matwiejew; 3 pułk piechoty (Ostrowski): dca – ppłk Żgun; 4 pułk piechoty (Wozniesieński): dca – ppłk Dreling; dyon artylerii: dca – płk Afanasjew; pułk kawalerii: dca – rtm. Semenow; kompania telegraficzna; kompania techniczna; kolumna samochodowa; jeden samolot; urząd gospodarczy; piekarnia polowa; kolumna taborowa; szpital polowy
Bibliografia Oleg Łatyszonek, Białoruskie formacje wojskowe 1917-1923, Białystok 1995. praca zbiorowa pod redakcją Marka Tarczyńskiego, Bitwa Niemeńska 1920, Warszawa 1998.
Kategoria:Białoruska Republika Ludowa Kategoria:Wojsko białoruskie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1919 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1920