pierwszy most stalowy w Wielkiej Brytanii (NBR) thumb|Londyn. Pociąg City & South London Rly. z 1890. Ponieważ trasa przebiegała wyłącznie w tunelu, wagony prawie nie miały okien thumb|Ostatnie lata przed wycofaniem parowozów, węzeł St Dunstans koło Bradford (dawna linia GNR) thumb|Klasyczny brytyjski przejazd kolejowo-drogowy – tutaj na dawnej linii GER w hrabstwie Essex thumb|Elektryfikacja trzecią szyną sieci podmiejskiej Southern Rly. Węzeł Clapham Junction w Londynie thumb|Wiadukt w Ripon (Yorkshire): po zamkniętych liniach kolejowych pozostały budowle inżynierskie (NER) thumb|Typ 55 Deltic – najbardziej znany spalinowóz BR z lat 60. w National Railway Museum w Yorku thumb|Pociąg elektryczny na West Coast Main Line niedługo po elektryfikacji (dworzec Birmingham New St) thumb|Spalinowy zespół trakcyjny HST albo InterCity 125 w barwach jednego z prywatnych przewoźników thumb|Tyne & Wear Metro: od 2002. „lekkie” pociągi tej kolei dzielą tory z pociągami „ciężkimi” na linii do Sunderland thumb|Trzy typy spalinowych zespołów trakcyjnych w hali wiktoriańskiego dworca Liverpool Lime St. Od prawej: typ 156 (Sprinter) wprowadzony na w l. 80.;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia kolei w Wielkiej Brytanii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.