Z dniem 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do 61 pułku piechoty w Bydgoszczy. Z dniem 16 lutego 1924 został przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg 1 roku. Współpracował z Komisją Wojskową Sejmu RP. 17 lutego 1925 powrócił do służby czynnej i został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Z chwilą przewrotu majowego pełnił funkcję łącznika między walczącymi oddziałami Wojska Polskiego. Po zwycięstwie Piłsudskiego, Z dniem 1 października 1926 został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie do Biura Inspekcji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych w Warszawie. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 86. lokatą. Natomiast 20 sierpnia 1928 został mianowany attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Tokio,zastępując na tym stanowisku Wacława Jędrzejewicza. Zakres jego kompetencji rozciągnięto nie tylko na Japonię, ale i Chiny, Mandżurię oraz Koreę. Jego pozycja w Japonii zwiększyła się, gdy objął funkcję dziekana korpusu attaché wojskowych i morskich przy dworze cesarskim.