Mianowicie po śmierci Leszka Czarnego (30 IX 1288), rycerstwo krakowsko-sandomierskie ofiarowało rządy Bolesławowi Mazowieckiemu, natomiast mieszczaństwo krakowskie porozumiało się z Henrykiem IV Prawym. Doszło do wojny domowej, w której Bolesława popierał między innymi Władysław Łokietek. Z kolei po śmierci Henryka IV (23 VI 1290), Wacław wystąpił przeciwko Łokietkowi z pretensjami do Małopolski.
Wtedy to zapewne doszło do porozumienia się króla czeskiego z Bolesławem Mazowieckim. W zaistniałej sytuacji korzystne było dla Wacława pozyskanie księcia mazowieckiego. Ślub Bolesława z Kunegundą zawarty został w 1291. Małżeństwo to pozwoliło obu stronom zabezpieczyć się przed wzajemnymi roszczeniami, zwłaszcza że Wacławowi udało się w 1291 roku opanować Kraków.
Kunegunda była drugą żoną Bolesława. Z pierwszą żoną Gaudemundą Zofią Litewską (? - 1288), Bolesław doczekał się dwóch synów: Siemowita (1283–1345) i Trojdena (1284/1286–1341) oraz córki Anny, żony księcia Władysława legnickiego.
Dla Bolesława małżeństwo z siostrą króla czeskiego było wzmocnieniem pozycji. W roku następnym wspomógł on nawet szwagra w rozprawie ze swoim dotychczasowym sprzymierzeńcem, Władysławem Łokietkiem podczas oblężenia Sieradza.