Często karany prawnie za swoją twórczość, jego tomiki nieraz podlegały konfiskacie. Debiutował w 1931 tomikiem O czerwonej krwi, który to został skonfiskowany przez lubelską cenzurę. W 1932 roku został relegowany z KUL. W 1932 r. wydawał w Lublinie marksistowskie pismo kulturalne „Barykady”, a w 1934 r. pismo „Dźwigary”Jarosław Tomasiewicz, „Faszyzm lewicy” czy „ludowy patriotyzm”? Tendencje antyliberalne i nacjonalistyczne w polskiej lewicowej myśli politycznej lat trzydziestych, Warszawa 2020, s. 240-244. Od 1935 roku związał się z ruchem prometejskim Tygodnik Powszechny., w 1938 roku wspierał wojewodę Henryka Józewskiego w realizacji jego koncepcji prometejskich. Za publikację Demonom nocy (1935) został w 1937 laureatem Nagrody Młodych Polskiej Akademii Literatury. W latach 1937–1938 redaktor czasopisma „Wołyń” w Łucku. Protestował przeciwko niszczeniu cerkwi prawosławnych. Należał również do grupy poetyckiej „Wołyń”

We wrześniu 1939 roku wziął udział w kampanii wrześniowej i 19 IX, po agresji ZSRR na Polskę, wraz z brygadą gen. Maczka wycofał się na Węgry. Po kilku ucieczkach z węgierskich obozów internowania przedostał się do Francji, gdzie został aresztowany i osadzony w więzieniu wojskowym w Paryżu.