Dokumenty z Archiwum Radziwiłłów, przechowywane w AGAD w Warszawie (sygnatura: 1/354/0/23/t. 179, s. 8), pozwalają ustalić datę pierwszej wzmianki o Mikaszewiczach – 18/30 grudnia 1635 roku. Wspomniany dokument to „protestacja”, czyli pozew sądowy złożony do sądu zamkowego województwa nowogródzkiego. Oto jego streszczenie: Podstarości lachewski Иван Тишевич – Iwan Tiszewicz (Ciszewicz) złożył protest do sądu zamkowego województwa nowogródzkiego z prośbą o wpisanie go do ksiąg grodzkich. Protest dotyczył zbrojnego wtargnięcia ponad stu uzbrojonych osób – poddanych z wsi wchodzących w skład wołości lenińskiej – na łąki należące do wsi Wielcza (Wilcza) w majątku Łachwa. Napad miał miejsce 18 grudnia 1635 roku. W tym 1635 roku lenińskie dobra, w tym Mikaszewicze, znajdowały się w dzierżawie zastawnej u pana Omeliana Ciszewicza. W wyniku działań napastników z majątku Lenin celowo spalono 45 stogów siana, co spowodowało znaczne straty majątkowe. Wśród osób oskarżonych o udział w napaści i podpalenie wymienieni są mieszkańcy wsi Mikaszewicze (Mikoszewicze) – Sieńko Szczuczycz i Jeremiej Nosiorowicz. Protestacja była poparta zeznaniem naocznego świadka – generała województwa nowogródzkiego Aleksandra Lwowicza (22.12.1635), który potwierdził fakt podpalenia oraz zasadność roszczeń powoda.