Dokument został oficjalnie wpisany do ksiąg grodzkich sądu zamkowego w Nowogródku i opatrzony pieczęciami 30 grudnia 1635 roku.
Mikaszewicze, należące do majątku Lenin, w XVI wieku początkowo były częścią majątku Kolno (obecnie wieś w rejonie Żytkowickim), później zostały włączone do odrębnej wołości lenińskiej księstwa słuckiego województwa nowogródzkiego.
Konflikty graniczne w rejonie Mikaszewicz, z podpaleniami, niszczeniem znaków granicznych i mienia, często połączone z zabójstwami i rabunkami, trwały – wybuchając okresowo – aż do 1677 roku. Wtedy przedstawiciele dwóch linii Radziwiłłów – nieświeskiej (Łachwa) i birżańskiej (Lenin) – przeprowadzili ostateczne rozgraniczenie dóbr Radziwiłłów nieświeskich – wołośią lachewską i birżańskich – wołością lenińska księstwa słuckiego województwa nowogródzkiego. Dokonano „demarkacji” granic między wsią Wilcza z wołości lachewskiej a wsiami wołości lenińskiej należącymi do Ludwiki Karoliny Radziwiłł: Piaszczaniki, Mikaszewicze, Cimoszewicze, Pułogosciewicze (Palugostowicze, Paluscewicze) oraz Zasłucze (Gulewicze).