Jasielski urząd cyrkularny znalazł pomieszczenie w budynku poklasztornym, pozostałym po sprzedanych dobrach zniesionego tu w r. 1789 klasztoru karmelitów. W związku z przeniesieniem do Jasła stolicy cyrkułu, napłynęli do Jasła liczni urzędnicy i wojsko, co przyczyniło się do pewnego ożywienia budowlanego i wymiany handlowej. Nastąpił rozwój miasta przejawiający się między innym budową gmachów użyteczności publicznej, oraz domów prywatnych. Wzniesiony został ratusz, sąd, więzienia, budynki szkolne. Największe ożywienie w budownictwie przypada na rok 1826, kiedy to w czasie pożaru spłonęła większość zabudowań na rynku. Dzisiejsze ciągi komunikacyjne, oraz większość kamienic w centrum ocalałych z ostatniej wojny pochodzą właśnie z tamtych czasów.
Jasło w dobie autonomicznej w latach 1860-1914 przeżywało dalszy rozwój. Ważnym wydarzeniem w historii miasta było założenie w roku 1868 gimnazjum. Szkoła kształcąca młodzież z rozległego terenu na przestrzeni ponad 130 lat swego istnienia odniosła ogromny sukces edukacyjny na skalę światową. Wielu jej uczniów zasłynęło z wybitnych dokonań na polu naukowym, artystycznym i kulturalnym. Gimnazjum jasielskie, a później liceum od samego początku swego istnienia przydawała miastu splendoru i stanowiła ważny element w rozwoju miasta.