W tym przypadku będzie to tablica 10×6. Wypełniamy ją zgodnie z algorytmem, a więc pierwszy rząd i pierwsza kolumna, zgodnie z warunkami początkowymi, będzie się równała 0. Ø a b a a b b a a a Ø 0 00 0 0 0 0 0 0 0 b 0 a 0 b 0 a 0 b 0
Ø a b a a b b a a a Ø 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 b 0 0 1 a 0 b 0 a 0 b 0
W tym miejscu dochodzimy do miejsca (komórka ), gdzie występuje taka sama litera w kolumnie i wierszu, stąd też komórka przyjmuje wartość zainkrementowanej komórki znajdującej się po skosie u góry z lewej , w komórce spotyka się literka ‘a’ oraz ‘b’ więc przepisuje się wartość wyższą z komórki lub , dochodząc analogicznie do komórki gdzie znów ‘b’ spotyka się z ‘b’ inkrementowana jest wartość komórki , i wyniesie ona 1. Po wykonaniu analogicznie całego algorytmu otrzymujemy tabelę: Ø a b a a b b a a a Ø 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 b 0 0 1 1 1 1 1 1 1 1 a 0 1 1 2 2 2 2 2 2 2 b 0 1 2 2 2 3 3 3 3 3 a 0 1 2 3 3 3 3 4 4 4 b 0 1 2 3 3 4 4 4 4 4 Jak widać komórka pokazuje nam rzeczywistą długość najdłuższego wspólnego podciągu, która w tym przypadku wynosi 4.