Aby dowiedzieć się jaki to podciąg należy ‘przejść’ z komórki do komórki według następującego algorytmu:

jeśli któraś komórka sąsiednia do tej w której jesteśmy (z lewej strony lub u góry) ma wartość identyczną, to przechodzimy do niej, jeśli jesteśmy w komórce to zakończ, jeśli nie ma takiej, do ciągu odpowiedzi dopisujemy na początek literę odpowiadającą tej komórce, a następnie idziemy do komórki o wartości mniejszej o 1 (po skosie do góry i w lewo), jeśli nie jesteśmy w komórce to przeskocz do punktu 1. w przeciwnym wypadku Zakończ.

W związku z tym, że w każdym kolejnym kroku można iść zarówno w lewo, jak i do góry, można uzyskać dwa, lub więcej podciągów (choć w większości przypadków wystarcza nam poznanie jednego).

Sposoby przejść zilustrują następujące tabelki: Ø a b a a b b a a a Ø 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 b 0 0 1 1 1 1 1 1 1 1 a 0 1 1 2 2 2 2 2 2 2 b 0 1 2 2 2 3 3 3 3 3 a 0 1 2 3 3 3 3 4 4 4 b 0 1 2 3 3 4 4 4 4 4

Jak widać wynikiem takiego podążania po tabeli jest podciąg ‘abab’.

Ø a b a a b b a a a Ø 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 b 0 0 1 1 1 1 1 1 1 1 a 0 1 1 2 2 2 2 2 2 2 b 0 1 2 2 2 3 3 3 3 3 a 0 1 2 3 3 3 3 4 4 4 b 0 1 2 3 3 4 4 4 4 4<

Wynikiem takich przejść jest podciąg ‘baba’.

Optymalizacje algorytmu