Po ataku III Rzeszy na ZSRR pozostała w Kijowie pod okupacją niemiecką. Objęła kierownictwo Instytutu Archeologicznego i Archiwum Akt Dawnych w Kijowie. Po rozpoczęciu ofensywy Armii Czerwonej po bitwie na łuku kurskim, wobec zbliżania się wojsk sowieckich do Kijowa, we wrześniu 1943 opuściła miasto, przenosząc się początkowo do Lwowa, a następnie do Pragi. Została tam profesorem Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego, a w 1945 po zakończeniu II wojny światowej i przeniesieniu siedziby uniwersytetu do Monachium – dziekanem jego wydziału filozoficznego (1945–1972).

Członek rzeczywisty Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i Międzynarodowej Akademii Nauk w Paryżu.

Jej mężem był Mykoła Wasyłenko.

Wybrane prace Історія України. Том 1 Історія України. Том 2 Дві концепції історії України і Росії, München 1964 Революція 1917: спогади Запоріжжя XVIII століття та його спадщина т. 1 Мюнхен, 1965 Запоріжжя XVIII та його спадщина том 2 Українська історіографія Історичні підвалини УАПЦ Видатні жінки України