mały|left|Książka w języku cerkiewnosłowiańskim, zawierająca symbol atanazjański, Czernihów. Atanazjański symbol wiary również Symbol atanazjański () – wyznanie wiary definiujące pojęcie Trójcy Świętej. Powstało pomiędzy 450 a 500 rokiem n.e. na terenie Hiszpanii lub Galii. Symbol ten cieszy się takim samym autorytetem, co inne wyznania wiary przyjęte w Kościele powszechnym. Używają go także anglikanieOstatnie symbole starożytności i luteranie. Symbol ten odmawia się w tradycyjnej liturgii rzymskiej podczas prymy w niedzielę po Pięćdziesiątnicy czyli uroczystość Przenajświętszej TrójcyKsięga mojego życia. Św. Teresa od Jezusa, wydawnictwo: Flos Carmeli, Poznań (2010), s. 455, przypis 41.

Od średniowiecza rozpowszechnione na równi z symbolem apostolskim (Symbolum Apostolicum) i nicejskim (Symbolum Niceanum).

Wyznanie wiary zwane również (od pierwszego słowa tekstu) „Quicumque”, tzn. „Ktokolwiek”.

Od VII do XVII wieku mylnie przypisywano autorstwo tego wyznania wiary patriarsze aleksandryjskiemu, Atanazemu (ok. 295–373), gorącemu obrońcy dogmatu o Trójcy Świętej oraz nauki o Bóstwie Jezusa. Na podobnej zasadzie bywa przypisywane również Ambrożemu z Mediolanu (ok. 339–397).

TekstTekst według Opus Dei: Symbol Atanazjański (Quicumque)