Inżynieryjnej Obrony Państwa przy Głównym Zarządzie Inżynieryjnym Robotniczo Chłopskiej Armii Czerwonej. Od 1922 na stanowiskach naukowych w uczelniach wojskowych. K. Wieliczko wniósł wielki wkład w opracowanie zasad współczesnej myśli inżynieryjno saperskiej. Od 1923 profesor Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, od 1925 Wojskowej Akademii Technicznej
Był autorem wielu prac z dziedziny fortyfikacji oraz projektów fortów, stosowanych szeroko w rosyjskich twierdzach przełomu wieków XIX i XX. Projektował umocnienia i ich modernizację w twierdzach: Kowna i Twierdzy Modlin (Nowogieorgiewsk) w latach 1892–1893 (budowa dróg kolejowych wewnątrz twierdz), także Dęblina (Iwangorod) i w roku 1899 Władywostoku i Port Artur (autor projektu). Autor projektów fortów Beniaminów i Dębe Twierdzy Zegrze. Kierował pracami fortyfikacyjnymi w Piotrogradzie w 1918 oraz budową Moskiewskiego Rejonu Umocnionego (1919). Był redaktorem naczelnym Encyklopedii Wojskowej. Publikował liczne artykuły o tematyce inżynieryjno saperskiej i fortyfikacyjnej w Periodyku Inżynieryjnym, Zbiorze Wojskowym, Inwalidzie Wojennym, Zwiadowcy, Nowych Czasach, Wiadomościach Petersburskich.