Legion z przerwami przebywał na Lubelszczyźnie do końca czerwca 1944 roku. W tym czasie walczył z polską i sowiecką partyzantką, w tym przede wszystkim z I Batalionem Oddziałów Hrubieszowskich BCh dowodzonym przez Stanisława Basaja ps. „Ryś”. W czasie tych działań jego członkowie dopuszczali się zbrodni wojennych. 26 marca 1944 roku legioniści zamordowali pięciu przypadkowo spotkanych Polaków – uchodźców z Wołynia. Następnego dnia, podczas operacji przeciwpartyzanckiej wymierzonej w oddział „Rysia”, wspólnie z funkcjonariuszami innych niemieckich i ukraińskich formacji policyjnych spacyfikowali wieś Smoligów, mordując od 70 do 230 mieszkańców. Po tej operacji legion dwukrotnie – w kwietniu oraz w maju – czasowo przerzucono z powrotem na Wołyń. W czasie pierwszej z tych wypraw razem z oddziałem niemieckiego Grenzschutzu urządził pod wsią Łudzin zasadzkę na oddział UPA. W rejon Hrubieszowa powrócił w czerwcu lub na początku lipca 1944 roku.