Działalność PMS w latach 1916–1918 Po opuszczeniu przez Rosjan Królestwa Polskiego w sierpniu 1915 roku działacze Macierzy rozpoczęli starania o ponowne zalegalizowanie swej działalności u okupujących Królestwo Polskie Niemców i Austriaków. Ostatecznie Polska Macierz Szkolna wznowiła działalność 26 kwietnia 1916 na podstawie decyzji niemieckiego generał-gubernatora warszawskiego Hansa Beselera, który również zatwierdził nowy statut organizacji.
Do Zarządu Głównego weszli: Ignacy Baliński, Kazimierz Chełchowski, Franciszek Kowalski, Józef Wierusz-Kowalski, Kazimierz Kujawski, Józef Mikułowski-Pomorski, Władysław Przanowski, Mieczysław Pfeiffer, Adam Ronikier, Wojciech Rostworowski, Antoni Rząd i jako zastępcy: ks. Alfons Trepkowski, Lucjan Zarzecki. Feliks Kucharzewski i Aleksander Janowski. Radę Nadzorczą, stanowili: Alfred Sokołowski (prezes), Józef Pawiński, Piotr Drzewiecki, Cezary Ponikowski, Paweł Sosnowski, Edmund Jankowski, Marceli Nowakowski, Zygmunt Straszewicz, i Stanisław Wessel. Kuratorem Towarzystwa z ramienia władz okupacyjnych był Olgierd CzartoryskiJózef Stemler, Dzieło samopomocy narodowej. Polska Macierz Szkolna 1905–1935, Warszawa 1935, s.