Śmierć Jełowicki zmarł nagle w Paryżu, bez testamentu, 9 listopada 1905 roku. Został pochowany na cmentarzu w Montmorency. Pozostawił dziennik spisywany systematycznie w ciągu czterdziestu lat (1865-1905). Znajdowały się tam również jego fotografie i rysunki Norwida oraz kompozycje muzyczne Chopina, Juliana Fontany i Wojciecha Sowińskiego. Część korespondencji spłonęła w Warszawie w 1944 roku. Spadek odziedziczyła po nim wnuczka jego siostry Stefanii z Jełowickich: Maria ze Złotnickich wraz z mężem Władysławem Jaroszyńskim.
Przypisy
Bibliografia Słownik Biograficzny XI, 165-166 – art. F. German. List Teodora Jełowickiego w korespondencji Dzieduszyckich, w Kórniku; materiały Tadeusza Jełowickiego.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Kijowskiego Świętego Włodzimierza Kategoria:Absolwenci i studenci Liceum Richelieu w Odessie Teodor Jełowicki Kategoria:Marszałkowie powiatowi (gubernia kijowska) Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Montmorency Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w Imperium Rosyjskim Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Zmarli w 1905