thumb|300px|Szpital typu MASH funkcjonujący w trakcie wojny koreańskiej Mobilny wojskowy szpital chirurgiczny (skr. MASH od ang. Mobile Army Surgical Hospital) – mobilny szpital polowy armii amerykańskiej operujący przy linii frontu, obecnie zastąpiony przez jednostki typu Combat Support Hospital.
Pierwsze MASH-e utworzono tuż po zakończeniu II wojny światowej. Według założeń, profesjonalny szpital miał podążać za frontem tak, by znajdować się w odległości maksymalnie kilku mil od strefy walk, by jak najszybciej - w odróżnieniu od tradycyjnych szpitali polowych - udzielać pomocy rannym. Żołnierzom udzielano pierwszej pomocy i stabilizowano ich funkcje życiowe w batalionowych punktach sanitarnych (Battalion First Aid Station), znajdujących się na zapleczu walczących jednostek. Potem transportowano ich do MASH-y, gdzie wykonywano ratujące życie operacje chirurgiczne. Pacjentów, jeśli ich stan na to pozwalał, odsyłano później do szpitali ewakuacyjnych (Evac Hospitals).
W skład typowego zespołu MASH wchodziło 10 lekarzy chirurgów, 12 pielęgniarek i 200 osób z personelu pomocniczego. Szpital mógł jednocześnie pomieścić 200 rannych.