Cezar starał się jednak publicznie przekonywać, iż wybór przyszłej prowincji jest mu obojętny, w rzeczywistości polecił oddanemu sobie trybunowi ludowemu Watyniuszowi przeprowadzić na zgromadzeniu ludowym ustawę, nadającą Cezarowi Galię Przedalpejską jako prowincję, jedną z najważniejszych w imperium.
Stacjonowały tam 3 legiony, jednak namiestnictwo tej spokojnej prowincji nie rokowało nadziei na wyprawy wojenne, natomiast Cezar bardzo potrzebował pieniędzy. Zdecydował się na Galię Narbońską, a wniosek w tej sprawie w Senacie przedłożył sam Pompejusz. Cezar dostał tylko jeden legion, ale miał za to możliwość wykazania się jako wódz i dowódca, a co najważniejsze zdobycia pieniędzy na dalszą walkę o władzę.
Namiestnictwo Galii Narbońskiej. Konflikt z Helwetami Wraz z objęciem prowincji Cezar stanął przed pierwszym problemem: w marcu roku 58 p.n.e. Helweci opuścili swe dawne siedziby, paląc wszystko doszczętnie po to, aby nie móc już powrócić i skierowali się na zachód. Cezar wyjechał z Rzymu 20 marca, zaś już 28 marca przybył do nowej prowincji. Zaraz też nakazał zniszczyć most na Rodanie, przez który zamierzali przejść Helweci.