Józef Smoczyński (ur. 2 września 1904 w Grudziądzu, zm. 2 listopada 1939 w lesie Szpęgawskim k. Starogardu Gdańskiego) – polski duchowny katolicki, profesor Seminarium Duchownego w Pelplinie.
Życiorys Był synem Albina (kupca) i Marty z Chojnackich. Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Grudziądzu, po maturze (1924) rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Pelplinie. Biskup Stanisław Wojciech Okoniewski wysłał go na studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego (1927–1931), gdzie Smoczyński, pod wpływem jezuity Alojzego Bukowskiego, zainteresował się osobą i działalnością Stanisława Hozjusza. 28 września 1928 przyjął w Pelplinie święcenia kapłańskie. W maju 1931 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy Eklezjologia Stanisława Hozjusza, przygotowanej pod kierunkiem ks. Wincentego Kwiatkowskiego. Pracował jako wikariusz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej Panny i Męczennicy w Brodnicy (1931), a także katecheta i nauczyciel łaciny w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Chełmży (1931–1932). We wrześniu 1933 biskup Okoniewski mianował go profesorem dogmatyki i historii dogmatów w seminarium duchownym w Pelplinie. Od 1937 był egzaminatorem prosynodalnym.