Leśnictwo w Serwitucie Początki powstania leśnictwa w Serwitucie nie są dokładnie znane, ale można je z pewnością łączyć z okresem, kiedy powstał Głogówecki Las Serwitutowy. Okoliczne lasy, które obecnie są częścią obszaru Borów Niemodlińskich, w latach 80. XVIII wieku. wchodziły w skład królewskiego rewiru leśnego Chrzelic (Königliche Chrzelitzer Forstrevier). W 1796 r. wydzielono z niego obszar o powierzchni 2701 morgów (około 675 ha), który nazwano właśnie Głogóweckim Lasem Serwitutowym i który stał się własnością hrabiego Oppersdorfa z Głogówka. Najprawdopodobniej od tego też roku możemy mówić o początkach formowania się leśnictwa w Serwitucie. Tym bardziej, iż właśnie z końca XVIII wieku pochodzą pierwsze wzmianki o tutejszych mieszkańcach pełniących funkcje dozorców leśnych czy też osobach sprawujących nad nimi kontrolę w tym właśnie lesie.
Wcześniejsze informacje wzmiankują jedynie o dozorcach leśnych mieszkających w Dziedzicach. Najstarsza odnaleziona do tej pory taka wzmianka pochodzi z 1663 r., kiedy to dozorcą leśnym w dziedzickim rewirze leśnym był niejaki George Pimkawen. Kolejne informacje pochodzą dopiero z okresu od lat 60.