XVIII wieku, kiedy to funkcje dozorców leśnych w dziedzickim rewirze leśnym pełnili m.in.: George Rogosch (lata 1767, 1768 i 1770), Victorin Kunitzky (lata 1768, 1770 i 1772), George Lazar (1774), Frantz Nerlich (1811), a także podleśniczy Christian Abend (1811, zmarł 24.11.1811 r. w wieku 52 lat). W ówczesnym okresie znajdujemy również informacje o dozorcach leśnych mieszkających w Smolarni, którymi byli: Michael Hannak (1783, zmarł 19.11.1822 r. w wieku 92 lat), Jacob Lision (1817), którego ojcem był Kasimir Lision wzmiankowany, jako Königlicher WaldlaufeWaldlaufer – był to człowiek, który doskonale znał teren (w tym wypadku las), znał na pamięć leśne drogi i ścieżki, każde drzewo i kamień. Była to osoba bardzo cenna na przykład w czasie polowań. Waldlaufer był odpowiedzialny za zorganizowanie nagonki i kierowaniem pędzeń (doskonale wiedział, w której części boru można spodziewać się zwierzyny). Podczas prac leśnych organizował pod swoją komendą ekipę robotników leśnych, którymi kierował w trakcie wykonywania wskazanych przez leśniczego zadań. (Z listu Mirosława Leśniewskiego z dnia 10.07.2013 r.)., Adam Bryła (1840), Jacob Bryła (1841) czy też Robert Pfeiler (1851).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Serwitut (Smolarnia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.