Baku, stolica Azerbejdżanu, był jednym z najbogatszych miast ZSRR, produkując 80 procent ropy dla tego państwa – około 24 milionów ton w samym 1942 r..
Kaukaz posiadał również obfite złoża węgla i torfu, a także metali szlachetnych i rzadkich. Złoża manganu w Chiaturi na Zakaukaziu stanowiły najbogatsze pojedyncze źródło tego surowca na świecie, wytwarzając 1,5 miliona ton rudy manganu rocznie, co stanowi połowę jego całkowitej produkcji w Związku Radzieckim. Region Kubania na Kaukazie pozwalał pozyskiwać również duże ilości pszenicy, kukurydzy, nasion słonecznika i buraków cukrowych, materiałów niezbędnych w produkcji żywności.
Zasoby te miały ogromne znaczenie dla Hitlera i wysiłków wojennych Niemiec. Z trzech milionów ton ropy zużywanej rocznie przez Niemcy 85% pochodziło z importu, głównie ze Stanów Zjednoczonych, Wenezueli i Iranu. Kiedy we wrześniu 1939 r. wybuchła II wojna światowa, brytyjska blokada morska odcięła Niemcy od Ameryk i Bliskiego Wschodu, pozostawiając kraj uzależniony od bogatych w ropę krajów europejskich, takich jak Rumunia. Wskazanie na zależność Niemiec od Rumunii wynika z konsumpcji ropy;