w 1938 r. zaledwie jedna trzecia z 7 500 000 ton tego paliwa zużytych przez Niemcy pochodziła z zapasów krajowych. Ropa zawsze była piętą achillesową Niemiec, a pod koniec 1941 r. Hitler prawie wyczerpał niemieckie rezerwy, co pozostawiło mu tylko dwa znaczące źródła ropy: krajową produkcję paliw syntetycznych i rumuńskie pola naftowe, przy czym te ostatnie dostarczały 75% importu ropy naftowej dla Niemiec w 1941 r. Świadomy zmniejszających się zasobów ropy naftowej i obawiając się ataków powietrznych wroga na Rumunię, Hitler w coraz większym stopniu podkreślał potrzebę ochrony Rumunii oraz pozyskiwania nowych zasobów, co było niezbędne, jeśli chciał kontynuować toczącą się wojnę przeciwko rosnącej liczbie wrogów. Pod koniec 1941 r. Rumuni ostrzegli Hitlera, że ich zapasy są wyczerpane i nie są w stanie sprostać niemieckim żądaniom.