Z tych powodów radzieckie pola naftowe były niezwykle ważne dla niemieckiego przemysłu i sił zbrojnych, gdy wojna stała się globalna, potęga aliantów rosła, a zasoby Osi zaczęły się kurczyć.
Planowanie Siły osi thumb|Piechota i pojazdy Waffen-SS na froncie wschodnim, lato 1942 r. Ofensywa miała być przeprowadzona na stepie południowej Rosji z wykorzystaniem następujących jednostek Grupy Armii Południe (dowódca: feldmarszałek Fedor von Bock:).
Grupa Armii A, pod dowództwem feldmarszałka Wilhelma Lista (kierunek: Kaukaz) 1 Armia Pancerna 17 Armia 3 Armia rumuńska 11 Armia Grupa Armii B pod dowództwem gen. Maximiliana von Weichsa (kierunek: Wołga) 2 Armia 4 Armia Pancerna 6 Armia 2 Armia węgierska 4 Armia rumuńska 8 Armia włoska 4 Flota Powietrzna Luftwaffe, pod dowództwem gen. Alexandra Löhra 8 Korpus Powietrzny 4 Korpus Powietrzny
Siły powietrzne Niemiec na wschodzie liczyły 2644 samolotów w dniu 20 czerwca 1942 r., o ponad 20% więcej niż miesiąc wcześniej. Podczas gdy w 1941 r. większość jednostek walczyła na centralnym odcinku frontu, wspierając Grupę Armii Środek, 1610 samolotów (61%) wspierało Grupę Armii Południe. Początkowo dowodzona przez Löhra, 20 lipca 1942 r.