Strzelcy podlegali pod Strielecki Prikaz (czyli specjalny urząd ds. strzelców), o którym pierwsze wspominki pochodzą z roku 1571Jeden z ważniejszych urzędów państwowych w Rosji w XVI i XVII wieku, istniał już w 1550 jako Strielecka Izba. Urząd ten odpowiadał za własność strzelców, aprowizację, żołd, a później także za ich podatki.. Strzelcy miejscy byli także pod jurysdykcją wojewodów.
Strzelcy posiadali także jednolite umundurowanieKolory umundurowania zależne były od miasta – zarówno wierzchnie, jak i kolor butów czy czapek. w postaci kaftanów, kołpaków, czy utwardzanych, filcowych czapek z klapami na poliki i kark, oraz wyszkolenie i uzbrojenie, na które składały się: początkowo arkebuzy, później piszczały (ros. Пищаль), berdyszeSłużące przede wszystkim jako podpórki pod muszkiety., szable, w XVII wieku dodatkowo w piki i szpady wzorem pikinierów. Jeśli chodzi o uzbrojenie ochronne wszyscy strzelcy nosili tzw. żelazne czapki, czyli szłomy. Strzelcy pierwszoliniowi, którzy w późniejszym okresie walczyli z pikami, dodatkowo posiadali kolczugi lub napierśniki. Niektórzy strzelcy, oficerowie, posiadali partyzany. Dodatkowo strzelcy posiadali bandoliery (берендейка) przewieszone przez lewe ramię, na którym znajdował się m.in.