Przymus powtarzania (lub kompulsywne powtarzanie) (niem. Wiederholungszwang) – nieświadome i nie dające się opanować tendencje do powtarzania działań z przeszłości, które miały negatywne konsekwencje dla podmiotu. Nawet jeśli osoba świadomie decyduje się powtórzyć lub odtworzyć bolesne zachowania, cechuje je sztywność i uporczywość, wskazując na pewnego rodzaju przymusu.
Terminu nie należy mylić z kompulsjami z zakresu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Przymus powtórzenia jest teoretyczną koncepcją z dziedziny psychoanalizy, a nie kryterium diagnostycznym lub psychopatologią. Wśród psychoanalityków nie ma zgody co do teoretycznego wyjaśnienia przymusu powtórzenia, mimo że sam fakt jego istnienia z perspektywy doświadczeń analitycznych uznawany jest za niepodważalny fakt.
Geneza Pojęcie zostało wprowadzone do psychoanalizy w 1914 r. przez Zygmunta Freuda, przejęte od Gustava Theodora Fechnera.