Poetyka i inspiracje Pierwsze próby pisarskie Williamsa rzekomo nie były udane – juwenilia w keatsowskim stylu, pisane w koledżu, miały być odtwórcze i wątpliwej jakości. Niemniej, wraz z systematyczną pracą i nieustannym samokształceniem (wspominane podróże po Europie i Stanach Zjednoczonych, przyjaźnie z prominentnymi artystami) pisarz stopniowo wykrystalizował własną, charakterystyczną poetykę. Jako główne prądy inspirujące dojrzałą twórczość Williamsa wymienia się przede wszystkim modernizm oraz imagizm.
Williams za punkt programowy uważał uchwycenie istoty amerykańskiego języka. Jak pisał:
Według Julii Hartwig, tłumaczki i miłośniczki poezji Williamsa, miał to być język codzienny, bezpośredni i wyzbyty wielosłowia, ekspresja poetycka oparta na leksyce autentycznie amerykańskiej, dążąca do konkretu, do przywrócenia przedmiotowi jego pełnego i symbolicznego znaczenia – <<Składaj/ nie idee/, ale rzecz do rzeczy>> (not ideas but in things);