Strata była tym boleśniejsza, że był to ostatni sprawny samolot eskadry. Tego samego dnia przeleciał do Żodzina jeden z pilotów grupy Szyrinkina, Polak – Piotr Abakanowicz, który korzystając z okazji, uciekł z „czerwonego” lotnictwa. Przez kilka następnych dni eskadra była unieruchomiona. 5 maja do Żodzina przybyły pierwsze naprawione samoloty. Startując na nich, dokonano nalotu na stację w Prijamnie. Pod koniec pierwszej dekady maja eskadrze nadal brakowało samolotów. Z tego powodu dowódca eskadry zdecydował się na osobistą interwencję w Poznaniu. Zezwolił też części żołnierzy na wykorzystanie urlopów, a także za zgodą przełożonych, częściową demobilizację. (7) 8 maja załogi eskadry wykonały dwa loty bojowe. Podczas pierwszego z nich załoga plut. Władysław Bartkowiak i sierż. Kazimierz Szczepański stoczyła kolejną nierozstrzygniętą walkę z dwoma sowieckimi Nieuportami, a w drugim locie ppor. Kowiarski rozrzucił 100 kg odezw z wysokości 4000 metrów w odległości 5-15 km od stacji kolejowej Krupki. Polska załoga była silnie ostrzeliwana ogniem dział przeciwlotniczych, zauważyła też zwiększanie sił lotniczych W Pryjamino. Ulotki skierowane były do miejscowej ludności i sowieckich żołnierzy. 14 maja załoga w składzie: sierż. pil. Władysław Bartkowiak i pchor. obs.