Wszystkie polskie załogi powróciły szczęśliwie do bazy, mimo że samolot ppor. Kazimierza Ziembińskiego był dość mocno postrzelany. Od tego zdarzenia 14 eskadra wywiadowcza na bombardowanie latała w asyście samolotów 19 eskadry myśliwskiej. 18 kwietnia załogi: ppor. Ziembiński i kpr. Michał Dzierzgowski, ppor. Jasiewicz i sierż.Józef Klicze, plut. Władysław Bartkowiak i plut. Kazimierz Szczepański oraz sierż. Czesław Łagoda i ppor. Koziełło zaatakowały nieprzyjacielski pociąg pancerny na stacji Krupki. W wyniku nalotu pociąg został uszkodzony. 30 kwietnia załoga sierż. Czesław Łagoda i sierż. Józef Klicze stoczyła kolejną nierozstrzygniętą walkę z Nieuportem lotnictwa sowieckiego.
Na początku maja dowódca 4 Armii gen. Stanisław Szeptycki odwołał podporządkowanie taktyczne eskadr i podporządkował je bezpośrednio sobie. Wyznaczył też rejony działania eskadr. 14 eskadra wywiadowcza, wspólnie z 19 eskadrą operować miała w rejonie Borysowa. W tym czasie działania lotnicze nabrały dużego rozmachu. Już 1 maja załoga: sierż.Czesław Łagoda i sierż. Józef Klicze w czasie lotu wywiadowczego w rejonie Prijamna została zaatakowana przez trzy Nieuporty nieprzyjaciela. Polakom udało się wyrwać spod ostrzału i powrócić na własne lotnisko, ale poważnie uszkodzoną maszynę trzeba było odesłać do remontu, do Poznania.