Ze względu na braki w wyposażeniu eskadry zdecydowano wycofać ją z frontu do Baranowicz a stamtąd koleją do Białegostoku. Ostatecznie 1 sierpnia eskadra wróciła do Poznania.
W ramach przygotowań do operacji znad Wieprza Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zarządziło koncentrację eskadr polskiego lotnictwa wojskowego w dwóch rejonach: lotnictwa 1. i 5 Armii – na lotniskach warszawskich (Mokotów i Siekierki), a lotnictwa 2., 3. i 4 Armii na lotniskach Radomia, Dęblina, Puław i Lublina 14 eskadra weszła w skład 3 Armii.
25 sierpnia zakończyły się działania pościgowe za rozbitymi oddziałami sowieckimi. Na kilka tygodni nastąpiła stabilizacja linii frontu, a jednostki Wojska Polskiego, w tym lotnicze, przeszły kolejną reorganizację. Wycofano, celem uzupełnienia, eskadry najbardziej wyczerpane intensywnymi walkami. Były to 2., 8. i 21 eskadra. Poza nimi na tyłach przebywały także inne eskadry. Były to: 3., 11., 14., 17. i 18. oraz (4.) eskadra toruńska. Po uzupełnieniu sprzętu eskadra została ponownie wysłana na front, do walki z oddziałami Budionnego. Bazowała kolejno na lotniskach w Lublinie, Chełmie i Łucku. W wyniku działań ofensywnych jednostek lądowych, a także wsparcia udzielonego im przez lotnictwo, już 10 września resztki 1 Armii Konnej wycofały się pod Uściługiem na prawy brzeg Bugu.