Atanazy pomaga jej ukryć się przed handlarzem, a z czasem ponownie zaczyna coś do niej czuć.
mały|Ilustracja Hugo Steinera z 1916 r.
Wspomniany wyżej Wassertrum, wydawałoby się nędzarz i natrętny gryzoń – to porównanie jest spowodowane jego zajęczą wargą - czuje do kochanka Angeliny nienawiść, ponieważ uważa, że doprowadził on do samobójstwa jego syna, również doktora działającego pod przybranym imieniem Wassory. Był on jakoby „specjalistą” w leczeniu jaskry, w rzeczywistości jednak wmawiał on swoim pacjentom, którzy przychodzili do niego z wadą wzroku, ową chorobę, a następnie przeprowadzał drogie operacje. Z racji, że na ówczesne czasy nie można było jednoznacznie stwierdzić, czy przed operacją pacjent rzeczywiście cierpiał na ową przypadłość, interes kwitł, a Wassory był bezkarny. Dopiero Savioli przy znikomej (jak uważał tandeciarz) pomocy studenta medycyny Charouska udowodnił jego machinacje. Wassory, obawiając się więzienia i widząc, że jego kariera jest skończona, popełnił następnie samobójstwo, a Wassertrum przyrzekł Włochowi śmierć.