Jest na razie pewną nie do końca rozpoznaną pedagogią.
Dylematy metodologiczne Jeszcze dekadę lat temu pedagodzy anglojęzyczni (rozważam teorię queer w odniesieniu do pedagogiki i sytuacji edukacyjnych) stali przed podobnymi trudnościami. Zdawano sobie sprawę, że pedagogika nie tylko jest dziedziną wiedzy i umiejętności o wychowaniu mężczyzn heteroseksualnych i nie tylko dla heteroseksualnych ideałów. Przewidywano i dostrzegano realne istnienie alternatywnej, pobocznej pedagogii, która łatwo się dawało się ignorować i ośmieszać. Podobnie dzieje się w Polsce. Czy z tej pobocznej pedagogii może wyrosną to, co dziś enigmatycznie nazwać można queer pedagogy? Pytanie o tego typu pedagogikę stawiane są w literaturze zagranicznej (Pinar, Erlbaum 1998, s. 141), choć rodzi ona więcej pytań niż odpowiedzi. Oto przykład wątpliwości jakie może ona budzić: W ogóle nie jest jasne, jak taka pedagogika mogłaby wyglądać i dla kogo miałaby być adresowana.