Bernardo O’Higgins Riquelme (ur. 20 sierpnia 1776/1778Prawdopodobna data urodzenia, lecz istnieją rozbieżności co do roku – zob. w Chillán; zm. 24 października 1842 w Limie) – południowoamerykański rewolucjonista i pierwszy przywódca ChileJako „Najwyższy Naczelnik” w latach 1817-23. Dowódca zbrojnego powstania przeciwko Hiszpanii, w wyniku którego Chile uzyskało niepodległość.
Życiorys Bernardo O’Higgins urodził się w Chillán, miejscowości położonej w południowej części Chile. Był nieślubnym synem Ambrosia O’Higginsa – hiszpańskiego oficera irlandzkiego pochodzenia, który pełnił funkcję gubernatora Chile, a następnie wicekróla Peru. Jego matką była Isabel Riquelme, wywodząca się z prominentnej rodziny z Chillán.
Ojciec Bernarda nie miał z synem bezpośredniego kontaktu, a Bernardo aż do jego śmierci używał nazwiska matki. W wieku 12 lat rozpoczął naukę w szkole średniej. Cztery lata później został wysłany do Hiszpanii. Mając 17 lat przybył do Anglii, aby kontynuować naukę. Spotkał tam m.in. Francisco Mirandę, wielkiego zwolennika uniezależnienia się kolonii południowoamerykańskich od Hiszpanii;