Wydanie zbioru aż dwukrotnie, w 1912 i 1937, planował Przesmycki. Ostatecznie wydał jedynie mniejsze lub większe bloki wierszy w Pismach zebranych (1912), Reszcie wierszy (1933) i Wszystkich pismach (1937) oraz rozproszonych w czasopismach. Jako osobna pozycja wydawnicza Vade-mecum ukazało się po raz pierwszy w 1947 staraniem Wacława Borowego w postaci podobizny autografu, wydanej sposobem fototypicznym. W 1953 K. Sowiński wydał je na podstawie podobizny z 1947 w Tunbridge Wells w Kencie. W 1962 kolejne wydanie ukazało się w Warszawie opracowane przez J. W. Gomulickiego na podstawie autografu i innych przekazów rękopiśmiennych.
Do najbardziej cenionych wierszy należą: Ogólniki Przeszłość Liryka i druk Pielgrzym Larwa Stolica Ironia Moralności Czułość Język-ojczysty Kolebka-pieśni Śmierć Cacka Nerwy Fortepian Szopena
Przypisy . . .
Bibliografia
Linki zewnętrzne Rękopis Poezje II : vade-mecum w Cyfrowej Bibliotece Narodowej Polona
! Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Utwory literackie z 1947 Kategoria:Utwory literackie opublikowane pośmiertnie