Jego najsłynniejsze dzieło to powstała w Atenach Wyprawa Aleksandra Wielkiego (lub Anabaza Aleksandra, gr. Ἀλεξάνδρου ἀνάβασις), opisujące życie i czyny Aleksandra Macedońskiego. Arrian odstępuje w nim od rozpowszechnionego przez Klitarcha wizerunku zdobywcy Azji, odwołując się do źródłowych pism dowódców Aleksandra – Ptolemeusza i Arystobulosa. Wychodząc z założenia, że prawdziwa wielkość nie wymaga upiększeń i przejaskrawień, uwzględnił wszelkie cechy Aleksandra Wielkiego, włącznie z ujemnymi. Zachowując obiektywizm i sięgając głęboko do źródeł, zyskał sobie opinię dobrego historyka. Np. Focjusz tak ocenił styl pisarski Arriana:
Na język polski tłumaczony był przez W. Klingera, L. Joachimowicza, H. Gesztoft-Gasztold.
Dorobek twórczy Diatryby Epikteta (Rozmowy z Epiktetem, Diatribai Epiktetu) – w 8 księgach (zachowane pierwsze 4 księgi). Rozmowy (Homiliai) – w 12 księgach, dzieło nie zachowane do naszych czasów. Podręcznik (Encheiridion) – wyciąg z dwóch powyższych pism. Dzieje Bitynii (Bithyniaka) – w 8 księgach, zachowane we fragmentach.