14 Armia () – jedna z niemieckich armii z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę i w walkach z wojskami aliantów zachodnich we Włoszech.
Formowanie i walki Utworzona 1 sierpnia 1939 roku w Wiedniu. W czasie agresji na Polskę dowodzona była przez gen. Wilhelma Lista i wchodziła w skład Grupy Armii Południe. Atakowała oddziały Armii Kraków z terenu Górnego Śląska i Słowacji w kierunku Krakowa i przepraw na Dunajcu z zadaniem osłaniania prawego skrzydła uderzającej na Warszawę 10 Armii. Wspierana była przez 2 dywizje słowackie. Jej VIII Korpus Armijny i XVII Korpus Armijny nacierały z zachodu i południowego zachodu przez Pszczynę i Cieszyn, a XVIII Korpus Armijny i XXII Korpus Armijny z południa przez Nowy Targ i Jordanów. W początkowej fazie wojny siły 14 Armii rozbiły polską 6 Dywizję Piechoty.
Do 14 Armii przydzielona została Einsatzgruppe I brigadeführera SS Brunona Streckenbacha, która zgodnie z zeznaniem jej oficera łącznikowego otrzymała listy proskrypcyjne przygotowane przez Policję Bezpieczeństwa i Biuro Kontrwywiadu Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu. 4 września żołnierze 8 Dywizji Piechoty należącej do 14 Armii po zajęciu Katowic zamordowali 80 osób w parku Kościuszki.