Kornel Filipowicz (ur. 27 października 1913 w Tarnopolu, zm. 28 lutego 1990 w Krakowie) – polski powieściopisarz, nowelista, scenarzysta, poeta. Autor 37 książek, znany z krótkich form literackich.

Życiorys Był synem Kornela (1876–1938) i Stanisławy z domu Futymy. Jego rodzice, urodzeni odpowiednio w Tulczynie i Sokalu, przenieśli się na zachód w wyniku I wojny światowej. Dzieciństwo i młodość spędził w Cieszynie (1923–1932), gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, a później do gimnazjum. Należał do grupy młodych literatów działających pod kierunkiem nauczyciela gimnazjalnego Juliana Przybosia. Z inspiracji Przybosia debiutował w 1934 opublikowanym w „Zaraniu Śląskim” opowiadaniem Zapalniczka i wierszem, który ukazał się w „Gazecie Artystów”.

W latach 1933–1938 studiował biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim i był od 1934 do 1939 członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Współredagował miesięcznik „Nasz Wyraz” (1936–1939).