Dzieło nie zachowało się w swojej najwcześniejszej, słowiańskiej postaci, jeśli takowa w ogóle kiedykolwiek istniała.
Oprócz tego Latopis wydał również siedemnastowieczny, dalmatyński historyk, Ivan Lučić, pod tytułem Presbyteri Diocleatis Regnum Sclavorum jako dodatek do swojego dzieła De regno Dalmatiae et Croatiae libri sex (O królestwie Dalmacji i Chorwacji w księgach sześciu), które ukazało się w roku 1666 w Amsterdamie. Najprawdopodobniej był to łaciński odpis z ok. 1650 r., który franciszkanin, Rafael Levaković, zaczerpnął ze starszego wzorca z Kotoru, a opublikował go Ivan Lučić. Włoski przekład, który posiada pewne dodatki względem wersji łacińskiej, prawdopodobnie powstał na podstawie starszego tekstu źródłowego, niż wersja opublikowana przez Lučicia.