Tekst wspomina o wielu władcach, których istnienie, jak i przedstawiona genealogia, nie znajdują potwierdzenia w innych źródłach. Dopiero ok. roku 1000 informacje zaczynają pokrywać się z wydarzeniami historycznymi, lecz wtedy dzieło staje się stricte historią dynastii duklańskiej.
Wiarygodność i badania Na temat Latopisu powstała bogata literatura szukająca odpowiedzi na pytania o autorstwo, czas powstania, strukturę, cel i wiarygodność pojedynczych informacji zawartych w dziele. Mimo iż wiele fragmentów uważanych jest za niewiarygodne, krytyczna analiza pojedynczych przypadków oraz analiza porównawcza z innymi źródłami wykazała, iż niektóre informacje w istocie są wiarygodne i nadają się do interpretacji historiograficznej. Przykładowo informacje geograficzne pochodzące z Latopisu, w zestawieniu z innymi tekstami narracyjnymi (np. dziełami Konstantyna Porfirogenety) oraz dokumentami dyplomatycznymi, okazały się wiarygodne. Jako źródło historyczne Latopis może służyć dopiero od fragmentu, w którym rozpoczyna się historia dynastii duklańskiej do połowy XII w. W tymże fragmencie mowa jest o historii władców Dukli – od legendarnych początków dynastii do buntu przeciwko królowi Radoslavowi w 1148/1149 r. Dzieło istotne jest również w kontekście historii Kościoła.