Księstwo przemyskie – udzielne księstwo ruskie ze stolicą w Przemyślu, istniejące na przełomie XI i XII wieku.
Księstwo przemyskie wydzielone zostało z Księstwa Włodzimierskiego, z grodami w Przemyślu, Zwenigrodzie i Trembowli. Władcą jego był książę włodzimierski Rościsław Włodzimierzowic, żonaty z Iloną, córką króla węgierskiego Beli I. Po śmierci teścia w 1060, utracił on księstwo, a sam zmarł w 1066.
W roku 1080 Przemyśl został zajęty przez księcia kijowskiego Wsiewołoda Jarosławowicza. Przekazał on gród we władanie księcia włodzimiersko-turowskiego Jaropełka-Piotra Izasławicza.
W 1085 roku księstwo odzyskali Rościsławowiczowie, w tym roku jako książę przemyski wymieniany jest Ruryk Rościsławicz. Z 1087 roku pochodzi następna informacja, że Ruryk włada Przemyślem, a jego bracia Wołodar Rościsławicz - Zwenigrodem, a Wasylko Rościsławicz - Trembowlą. W następnych latach księstwo było areną walk między księstwami ruskimi.