Przemyśl został ponownie stolicą księstwa w roku 1187, kiedy władzę w nim objął Wołodymyr Jarosławowicz, syn Jarosława Ośmiomysła, który odmówił podporządkowania się swojemu bratu Olegowi Jarosławowiczowi. Po obaleniu Olega Wołodymyr objął władzę w Księstwie Halickim, ale został usunięty przez miejscowych bojarów. Księstwo halickie (wraz z władzą w Przemyślu), przy pomocy polskiej objął książę włodzimierski Roman Mścisławowicz, który został usunięty wskutek interwencji króla węgierskiego Beli III. Władzę w Haliczu i Przemyślu objął brat Beli III - Andrzej, który uwięził Wołodymyra Jarosławowicza. Po jego uwolnieniu rozpoczęły się kolejne walki o Przemyśl i Halicz.
W 1189 książę Wołodymyr dzięki pomocy cesarza rzymskiego Fryderyka I Barbarossy i książąt ruskich odzyskał swoje dziedzictwo, rządząc do swej śmierci w 1199. Po nim władzę przy pomocy księcia Leszka Białego objął ponownie Roman Mścisławowicz, jednocząc ziemie zachodnioruskie w księstwo halicko-wołyńskie.
Książęta przemyscy Ruryk Rościsławicz ok. 1085–1092 Wołodar Rościsławicz 1097–1124 Rościsław Wołodarewicz 1124–1129 Władymirko 1129–1141
Wołodymyr Jarosławowicz 1187
Bibliografia "Енциклопедія українознавства", T. 6, Lwów 2000, s. 2005, Antoni Mironowicz - "Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów", Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2003,
P Kategoria:Historia Przemyśla Kategoria:Państwa średniowieczne