Tapir czaprakowy, tapir malajski, tapir czaprakowaty (Tapirus indicus) – gatunek ssaka, nieparzystokopytnego z rodziny tapirowatych. Największy przedstawiciel tej rodziny, osiąga długość głowy i tułowia do 300 cm i wysokość w kłębie do 130 cm. Od innych tapirów odróżnia go charakterystyczne czarno-białe ubarwienie. Występuje w Azji Południowo-Wschodniej. Prowadzi samotne, nocne życie, matka rodzi pojedyncze młode. Zamieszkuje tropikalne lasy pierwotne jak i wtórne. Żywi się roślinami. Według IUCN jest zagrożony wyginięciem.
Genetyka Badania genetyczne wskazują na niewielką różnorodność genetyczną dzisiejszych populacji. Dotyczy to choćby głównego układu zgodności tkankowej. W jednym z badań zidentyfikowano jeden gen pierwszej klasy MHC i 4 geny klasy drugiej o umiarkowanym bądź dużym podobieństwie do swych homologów u spokrewnionych gatunków. Centromery wykazują znaczną plastyczność, obecne są zarówno bardziej konserwatywne, zbudowane z satelitarnego DNA, jak i 3 centromery bez satelitarnego DNA.