Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4..
W 1406 roku biskup poznański Wojciech Jastrzębiec wystawił dokument potwierdzający powstanie Kapituły św. Jana w Warszawie. Kapituła otrzymała od księcia na własne wydatki pewien wspólny fundusz, a także dziesięciny należące do samego księcia z okręgu czerskiego i ze wsi książęcych: m.in. Niemojewic.
Przed rokiem 1488 książę Bolesław V zastawił swoją wieś i dopiero po przyłączeniu Mazowsza do Korony w roku 1526 została wykupiona i Niemojewice stały się wsią królewską. W 1555 r. wieś dzierżawią Zaliwscy (Jan i Bartolomeusz), a do roku 1617 wieś dzierżawili Podlodowscy, od których dzierżawę przejął Jan Kochanowski, łowczy koronny, który musiał oddać kwotę zastawną Podlodowskim.
Podczas lustracji dóbr królewskich w roku 1660 – dzierżawcą Niemojewic z folwarkiem był kasztelan biecki Michałowski z żoną od 1652 r. Wcześniej dzierżawili małżonkowie Leżeńscy od 1616 r., którzy w roku 1649 za zezwoleniem przekazali cesję [dzierżawy] wójtostwa Jakubowi Michałowskiemu z żoną. Po zniszczeniach z okresu wojen szwedzkich wieś mająca 10 włók, teraz miała osiadłych tylko 3,5. We wsi była karczma w której sprzedawano piwo warzone w folwarku, ale po działaniach wojennych karczma była spalona tak jak i wieś. Folwark po wojnach szwedzkich był mocno zrujnowany. Dwór, stodoła i obora były spalone.