Na Pilicy był młyn. Do wsi należał niewielki borek, zdewastowany. Wieś graniczyła z miastem Warką, Wichradzem, Brzozówką i Grzegorzewicami. Dziesięcina z tej wsi należała do ks. biskupa poznańskiego, a z folwarku była przeznaczona dla wikariuszy warszawskich z kolegiaty św. Jana.
Od 1713 r. bardzo kosztowne było utrzymanie wojsk saskich, rozlokowanych na leże zimowe w centralnych województwach Korony, była to hiberna. W roku 1733 – w okresie „bezkrólewia” – w Warce i okolicy było zakwaterowane wojsko polskie „pod panem wojewodą kijowskim” w liczbie 8000 osób, a następnie podmieniono zakwaterowanie na wojska saskie, które rozpoczęły samowolę i rabunki okolicznych wsi.
W 1773 r. sejm zatwierdził I rozbiór Polski, powołał KEN. Na tym sejmie osobną ustawą do Warszawy wcielono wójtostwo Nowej Warszawy – w zamian za to wójtostwo Ignacemu Rychłowskiemu wydzierżawiono starostwo wareckie z dzierżawami: Wichradz, Niemojewice, Stromiec, i Brzozówka.