II wojna światowa Wielka Czerwona Jedynka wkroczyła na pola bitew drugiej wojny światowej, opodal miasta Oran w północnej Afryce, jako część amerykańskiej kampanii przeciwko wojskom Osi. 8 listopada 1942 roku, po ćwiczeniach na Wyspach Brytyjskich, ludzie z pierwszej dywizji wylądowali u wybrzeży Algierii, niedaleko Oranu. Pierwsze lekcje w boju były cierpkie i dywizja zapłaciła wieloma ofiarami w ciągu kampanii w Tunezji. 9 maja 1943 roku dowódca niemieckich Afrika Korps poddał 40-tysięczne siły. Dywizję wysłano aby zajęła Sycylię w operacji o kryptonimie „Husky”. Pierwsza dywizja szturmowała wybrzeże Gela 10 lipca 1943 roku i szybko przełamała włoskie linie obrony. W D-Day 6 czerwca 1944 roku zdobywała plażę Omaha, u wybrzeża Francji. Wkrótce po godzinie H (6.30 rano) na niewielkim skrawku plaży szesnasty regiment Jedynki walczył o przetrwanie, opodal Colleville-sur-Mer. Plaża wypełniona była poległymi już lub konającymi żołnierzami, nie było miejsca do lądowania dla wsparcia. Pułkownik George Taylor, dowódca szesnastego regimentu, powiedział swym ludziom: „Two kinds of people are staying on this beach! The dead and those who are going to die!