Now, let’s get the hell out of here!” (tłum: Na tej plaży są dwa rodzaje ludzi, martwi i ci którzy umrą. Wynośmy się stąd, do cholery!). Powoli żołnierze 1st ID zaczęli poruszać się w głąb lądu. Dywizja kontynuowała swój marsz w stronę Niemiec, przekraczając drugi raz w swej historii Ren. 16 grudnia 24 wrogie dywizje, z czego 10 dywizji pancernych, przypuściło zaciekły kontratak w sektorze ardeńskim, znany dziś jako bitwa o Ardeny (Battle of the Bulge). 15 stycznia dywizja zaatakowała i spenetrowała linię Zygfryda po raz drugi i zdobyła przyczółek mostowy Remagen. W niedzielę wielkanocną 1 kwietnia dywizja przemaszerowała 150 kilometrów na wschód od Siegen. 8 kwietnia przekroczyła rzekę Weser w drodze do Czechosłowacji. Wojna zakończyła się 8 maja 1945 roku. Do końca wojny Pierwsza Dywizja Piechoty straciła 21 023 ludzi. Jej żołnierze otrzymali w sumie 20 752 medali i odznaczeń, w tym 16 Kongresowych Medali Honoru. Wzięła ponad 100 000 jeńców. Po zakończeniu wojny Pierwsza Dywizja pozostawała na terenie Niemiec jako wojska okupacyjne, do roku 1955, kiedy to przeniesiono ją do Fortu Riley w Kansas.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 1 Dywizja Piechoty (USA) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.