uruchomiono jedynie wydział sztuk wyzwolonych. W 1397 roku papież Benedykt IX zgodził się na otwarcie wydziału teologii.
Zygmunt I Stary zarządził, że wszyscy profesorowie (doctores et profesores) pochodzenia plebejskiego uzyskają szlachectwo o ile nauczali minimum 20 lat. W akcie tym polski król odwoływał się do prawa rzymskiegoW jednej z kodyfikacji przy nazwisku Ulpiana występuje określenie nobilis; prowadziło to do wniosku, że inni prawnicy też mają być szlachetni. Według Bartolusa to odpowiednicy wyższej arystokracji. Odwołanie do prawa rzymskiego w tym wypadku było zasługą Piotra Tomickiego, fundatora jednej katedry Instytutiones (Instytucji Justyniańskiej) na Akademii Krakowskiej.. Prawo to miało być ograniczone do uniwersytetów pochodzenia królewskiego. Szlachta nie wyrażała na to zgody aż do sejmu grodzieńskiego w 1793 roku.
Prawo rzymskie miało zastosowanie w odniesieniu do świeckich scholarów i innych członków społeczności uniwersyteckiej, oskarżonych o ciężkie przestępstwa i sądzonych przez sąd królewski. Zasada ta została sformułowana po raz pierwszy przez Kazimierza III Wielkiego w akcie fundacyjnym Akademii Krakowskiej.