Została powtórzona w: przywileju miasta Krakowa, akcie odnowienia uczelni wydanym przez Władysława II Jagiełłę i w konstytucji Zygmunta II Augusta z 1570 roku.
Teodor Ostrowski przedstawił sąd rektora tak, że oskarżony był sądzony "według przekonania sędziego". Podobnie czynił Józef Sołtykiewicz w dziele O stanie Akademii Krakowskiej od założenia jej w roku 1364, do teraźniejszego czasu, przyjmując, że chodzi o dane na ten przypadek od samego Króla lub Jego deputowanego sędziego przepisy. Inni badacze twierdzą jednak, że używane w opisach określenie leges oznaczało właśnie prawo rzymskie.
Subsydiarna rola prawa rzymskiego Prawo magdeburskie nakazywało w przypadku braku odwołanie do prawa rzymskiego. Średniowieczne prawo rzymskie zatem było pomocniczo stosowane w miastach polskich lokowanych na prawie magdeburskim, co podkreślali m.in. Bartłomiej Groicki i Cerasinus.
Podobnie sprawa przedstawiała się z prawem chełmińskim wyrosłym na prawie magdeburskim – podkreślali to Marcin Kromer i Piotr Roizjusz.