Leon Forycki (ur. 25 czerwca 1908 w Krzywosądowie Kościelnym, zm. 2 czerwca 1991 w Gdańsku) – rzymskokatolicki duchowny, pallotyn, wieloletni wykładowca teologii dogmatycznej, pastoralnej i homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie.
Leon Forycki urodził się 25 czerwca 1908 w Krzywosądowie Kościelnym w archidiecezji gnieźnieńskiej, jako syn Jana i Katarzyny z domu Kaźmierczyk.
Pallotyńskie gimnazjum Collegium Marianum w Wadowicach ukończył w 1925 i w tym samym roku rozpoczął u pallotynów nowicjat. Sutannę pallotyńską otrzymał 7 października 1925 z rąk ks. Wojciecha Turowskiego, a 24 września 1927 na jego ręce złożył w Sucharach pierwszą profesję. Studia filozoficzne odbył w Sucharach i Ołtarzewie (w latach 1926-1928), zaś teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1928-1832), uwieńczone stopniem naukowym doktora teologii.
Święcenia kapłańskie otrzymał 19 lipca 1931 w Rzymie z rąk kard. Selvagianni Marquettiego. Po święceniach wrócił do Polski i został skierowany na studia specjalistyczne z zakresu historii i na kurs pedagogiczny na Uniwersytecie Warszawskim.