thumb|240px|Grób ekonomisty Zygmunta Herynga na cmentarzu Powązkowskim Po powrocie do kraju w 1883. Zygmunt Heryng zajmował się działalnością publicystyczną, współpracował z „Gazetą Handlową”, „Przeglądem Tygodniowym”, „Ateneum” i „Prawdą”, był jednym z założycieli miesięcznika „Fortuna” (1885) i tygodnika „Głos” (1886). Wykładowca Uniwersytetu Latającego w Warszawie. W 1898 związał się z Polską Partią Socjalistyczną, a po jej rozłamie pozostał w Polskiej Partii Socjalistycznej-Frakcji Rewolucyjnej. W 1904 brał czynny udział w demonstracji na placu Grzybowskim w Warszawie, współorganizował Uniwersytet dla Wszystkich. Był inspektorem prywatnej szkoły realnej Zdzisława Majewskiego pod nazwą „Szkoła Zrzeszenia Nauczycieli”, działającej przy ulicy Nowowielkiej 1c, po wiecu w 1907 zamkniętej administracyjnie, a Bukowiński skazany wówczas na trzy miesiące więzienia. Ścigany za działalność polityczną i oświatową w czasie rewolucji 1905–1907 przeniósł się do Galicji i osiedlił się wraz z rodziną w Skawinie. Wykładał w Uniwersytecie Ludowym w Krakowie oraz zainicjował wydawanie „Encyklopedii Ludowej”. Nadal był aktywnym działaczem, od 1913 był członkiem Wydziału Finansowego Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych.